Tobie (13) die niet groter is dan 1,5 millimeter woont met zijn ouders in de Boventakken van een reuzeneik. Hij behoort tot het Boomvolk dat daar al eeuwen leeft. Dan doet zijn vader een revolutionaire uitvinding die het voortbestaan van de boom in gevaar kan brengen . De familie Lolness wordt daarom eerst verbannen naar de Ondertakken en uiteindelijk zelfs ter dood veroordeeld. Tobie weet te vluchten en probeert te overleven...Denk ook eens na over de volgende vragen :
- De verschillende hoofdstukken van dit boek springen vaak vooruit en terug in de tijd. Vond je dat moeilijk om te volgen?
- Tobie wordt doorheen het boek een stuk ouder. Merk je een verandering bij hem op?
- Over dit boek werd al heel wat geschreven. Hieronder vind je een paar opmerkingen over het boek. Wat vind jij daarvan?
- 'Als je Tobie Lolness hebt gelezen, kijk je nooit meer op dezelfde manier naar een boom.'
- 'Er is een nieuwe held geboren. Een échte, tedere, heel kleine. Onthoud zijn naam, het duurt niet lang of hij staat naast Harry Potter bij de meest gekende boekenhelden.'
16 opmerkingen:
en spannend boek en een vreemd einde
tof boek en zeker spannend. omdat het een open einde heeft, denk ik dat er nog een 2de komt. dan ga ik het zeker lezen.
ik vond het een leuk en spannend boek. Het einde was een beetje raar...
jullie hebben gelijk, er komt inderdaad een vervolg en het zal 'De ogen van Elisha' heten, maar het is nog niet verschenen.
het tweede deel : 'De ogen van Elisha' is ondertussen besteld en zal binnen een paar weken in de bieb zijn.
Ik vond het niet z'on leuk boek mmar wel met een raar open einde.
Al bij al was niet super saai!!!
Ik vond het een super tof boek!!!
Soms was het even verwarrend en moest ik dat stuk nog eens lezen, maar het was echt heel mooi. Voor het eerste deel heb ik nogal wat tijd nodig gehad, maar bij het tweede deel kon ik niet meer stoppen, en dat heb ik in één stuk uitgelezen.
Ik verheug me al op het tweede deel, want ik vond het heel jammer dat het gedaan was.
ik vond het een leuk, tof en spanend boek. het was een dik boek maar dat is niet erg.
ik vond het een leuk en spanend boek. het is dik maar dat is niet zo erg. het was wel een raar einde
Tijdens het verhaal grijpt Tobie steeds terug naar herinneringen, terwijl hij op de vlucht is . Ik vond dat niet zo moeilijk om te volgen.
Wat ik leuk vond,is dat Jo Mitch niet kan praten,maar eigenlijk een gromtaal gebruikt, die zijn lijfwachten dan steeds moeten vertalen.Op sommige momenten was het zelfs zo spannend dat ik niet meer kon stoppen met lezen.
Tobie wordt ouder doorheen het verhaal en dat kan je goed merken aan zijn gedrag dat verandert. (vb.nadat hij het grasvolk heeft ontmoet gaat hij anders leven dan toen hij in de boom leefde).
Het open einde doet verlangen naar een vervolgverhaal.
Tobie is heel moedig.
Het verspringen in de tijd, maakt het boek spannender.
Ik vind het een spannend einde. Als er een tweede boek zou zijn dan wil ik het zeker lezen.
ik vond het een super leuk boek in he begin had ik wat moeite om he boek te blijven lezen maar ik heb doorgelezen en het begon leuker en leuker te worden als er een weede deel komt dan ga ik het zeker lezen jammer van rare open einde maar dat is neit zo erg!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
super boek en goed nieuws voor de fans, want het tweede deel is uit gebracht.
het begin werd me pas duidelijk na het lezen van de achterflap.
ik vond het een spannend boek
maar soms raar
maar het was wel wat dik
Soms is het inderdaad moeilijk om te kunnen volgen in het boek.
In het begin kon Tobie niet voor zichzelf zorgen. Door ouder te worden lukte dit wel.
Ik kijk nog steeds op dezelfde manier naar een boom. Het boek heeft weinig invloed op mij gehad. Ook met de tweede opmerking ben ik het niet eens. Tobie is wel een held, maar niet zo één als Harry Potter ( waarvan ik een superfan ben).
Robrecht
Ik vond het een leuk boek. Ik vond het in het begin een beetje moeilijk dat het boek in de tijd verspringt, en dan niet meer. Ik heb het één keer moeilijk gehad, omdat ik niet door had dat het boek versprongen was.
Door het heden en het verleden met elkaar af te wisselen, vond ik dat je meer informatie kreeg, en het maakte het handiger om het verhaal te volgen.
Doorheen het boek merk je een verandering op bij Tobby. Hij wordt sterker en moediger.In het begin dacht hij bijvoorbeeld dat de gladhuiden vieze beesten waren, maar als hij ouder werd, vluchtte hij naar hen. Hij zag toen in dat hij verkeerd was. Ze werden zelfs zijn vrienden. Later in het boek gaat hij Elisa - een gladhuid - bevrijden, en ook zijn ouders. Terwijl hij in de boom is om Elisa en zijn ouders te bevrijden, worden zijn vrienden gevangen genomen. Die helpt hij te ontsnappen. Hier kun je zien dat hij in ouder worden ook moediger wordt.
Om te zeggen dat je nooit meer op dezelfde manier naar een boom zult kijken, als je Tobie Lolness hebt gelezen, vind ik een beetje onzin. Uiteindelijk weet je dat het een verzonnen verhaal is. Maar het is wel een heel mooi verhaal.
Hij is zeker een held, en voor mij steekt hij Harry Potter met glans voorbij.
Ik vond het een spannend boek.
Een reactie posten