1931: als zijn oom, waar hij na de dood van zijn vader bij leeft, opeens verdwijnt, neemt de 12-jarige Hugo zijn werk over en zorgt hij voor het onderhoud van de klokken van een treinstation in Parijs. Hij probeert een ‘automaton’, een mechanische pop, te repareren, omdat hij via die pop hoopt een boodschap van zijn vader door te krijgen. Voor de noodzakelijke onderdelen komt hij in aanraking met een bittere oude man die een speelgoedwinkel heeft in het station.
Denk ook eens na over de volgende vragen :
- Bij welk soort boeken zou je dit boek klasseren ? Bij de strips , prentenboeken of leesboeken ?
- Hoe vind je de opbouw van het boek en de afwisseling tussen de stukken tekst en de tekeningen ?
- Hoe wordt beweging weergegeven in de tekeningen ?
3 opmerkingen:
het is het leukste boek dat ik ooit gelezen heb.
het gaat over een jongen dat in een station woont
. meer zeg ik niet want anders is het geen geheim meer er zijn ook leuke tekeningen.
Ik vind het een prenten boek, het is afwisselend tekst en prenten. Het is wel leuk om een stuk te lezen en een stuk te kijken. Het is mooi om naar de prenten te kijken en te zien wat er gebeurt, het lijkt of je een verborgen kamera bent die alles volgt.
De beweging in de prenten is heel mooi. Het is de moeite om eens terug te gaan kijken hoe de prentenreeks begon en hoe ze eindigt.
Ik zou het eerder willen klasseren onder de 'bijzondere boeken', want ik vind dat het niet echt tot de gewone boeken en ook niet echt tot de strips behoort
Een reactie posten