Wie droomt er niet van: belangrijker, beter te zijn dan hij is? Door zich als rijk en volwassen voor te doen, peutert het 'sulletje van de klas' Markus (13) brieven met handtekening los van publieke figuren. Wanneer een van oorsprong Noors filmsterretje uit Amerika op bezoek komt, moet Markus zijn rol blijven doorspelen. Hij wordt daarbij geholpen door een wat al te pienter vriendje, Sigmund. Dat kan natuurlijk niet goed blijven gaan...
Denk ook eens na over de volgende vragen :
- Is het verhaal voorspelbaar of verrassend?
- Kan je het verhaal in één woord samenvatten (bv. origineel, hilarisch, onnozel, …)
- Wat vind je van Diana : komt ze over als iemand die soms eens nadenkt over het leven, of als een 'poppetje' dat zich nergens iets van aantrekt?
Hoe zou je Markus kunnen beschrijven? - Dit verhaal leest als een trein. De auteur laat niet na om bepaalde zaken sterk uit te vergroten waardoor ze grappig overkomen. Daarnaast zijn er ook heel wat gevoelige momenten. Wat vind je hiervan? Werkt dat? Heb jij een idool? Zou je blij zijn met een handtekening of een brief of vind je dat niet belangrijk?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten